Alfabeti latin ka 24 shkronja:

A, B, C, D, E, F, G, H, I, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, X, Y, Z.

Shkronja C para një zanoreje shqiptohet si “K”.
Shkronja Q shqiptohet si “Ku”.
Shkronja X shqiptohet si “Es”.

Disa shkronja, kur bashkohen me njëra-tjetrën, japin një shqiptim tjetër në fjalë:
     Ph = F (
Philosophus )
     Ch =
H ( Pulcher, Pulchra  -  I bukur, E bukur)

Vetëm shkronjat Y dhe Z, gjatë shqiptimit të tyre në fjalë apo fjali, nuk ndryshojnë. Si gramatika e gjuhës shqipe, ashtu dhe ajo latine ka pjesët e ligjëratës:
Substantiva, Adjectiva, Pronomia, Verba, Adverbia.

Gjatë lakimit të një emri apo mbiemri, ata kalojnë nëpër këto rasa: Nominativus, Genetivus, Dativus, Accusativus, Vocativus, dhe Ablantivus.

Kur lakojmë apo zgjedhojmë, kalojmë nëpër dy numra: singularis dhe pluralis.

Theksi nuk është i njëjtë si në gjuhën shqipe, ai bie në rrokjen e parë, duke bërë përjashtime.